شب به شب

با تو ای از دیده پنهان، آشنای شب به شب

انتظار دیدنت هر چند شیرین است، لیک

من چه گویم از فراق و گریه های شب به شب؟

غربت شب های بی مهتاب را فکری نما

جای رویا، خود بیا با ما، صفای شب به شب

آرزوی وصل تو، گشته است سهمم از تو عشق

با تو بودن گشته رویا در هوای شب به شب

ای ز چشمانم نهان، در خوابِ هر شب با توام

من چه گویم از تو و از ماجرای شب به شب؟

طی شود روزی فراق و می رسد آخر بهار

روشن از روی تو میگردد سرای شب به شب